My World My Life

เหตุเกิดเมื่อประมาณ เดือนเมษายน 2015 ซึ่งเป็นปีที่ธุรกิจสิ่งทอที่ทำงานมานานเป็น 10 ปี เริ่มปิดกิจการลง เนื่องจากไม่สามารถแข่งขันกับคู่แข่งขัน ผมลืมเล่าว่าคู่แข่งขันของเราเป็นโรงงานจากต่างประเทศ ต้นทุนของเราสูงกว่าคู่แข่งขัน เช่น ปากีสถาน อินเดีย เวียดนาม อินโดนีเซีย ทำให้บอร์ดบริหารตัดสินใจปิดกิจการ และทำให้ผมตัดสินใจออกมาทำกิจกาของตัวเองเป็นกิจการเกี่ยกับ การศึกษาของเด็กเล็ก โดยทำการเปิดที่ห้างสรรพสินค้าในเดือนพฤศจิกายน 2015 โดยเหตุผลที่เลือกเปิดในห้าง เพราะเรามองว่าลูกค้าเยอะกว่าการเปิดสาขานอกห้าง แต่หลังจากเปิดได้ไม่นาน เราก็เริ่มรู้สึกถึงการแข่งขันที่รุนแรง เพราะในห้าง มีคู่แข่งขันเยอะ ประกอบกับเราเป็นผู้เล่นหน้าใหม่ซึ่งต้องให้ความรู้กับผู้ปกครองเยอะสำหรับการสอนในรูปแบบใหม่ ไม่เหมือนกันการสอนแบบเก่าที่เน้นเรื่องการอ่าน การเขียนแต่เด็ก และใช้พื้นที่ในการสอนน้อย ในขณะที่เราต้องใช้พื้นที่เยอะในการสอนไม่ใช่ให้เด็กนั่งโต๊ะเรียนตลอดเวลาเพราะเราต้องการให้เด็กมีพื้นที่ในการทำกิจกรรมเวลาเรียน เราเลยต้องใช้พื้นที่มากกว่าคู่แข่งถึง 3 เท่า ลองนึกดูว่าแค่ค่าเช่าต้นทุนเราก็สูงกว่าคู่แข่งแล้ว ยังไม่รวมถึงราคาขายที่ไม่สามารถขายได้สูงมากเนื่องจากราคาของคู่แข่ง เราทนต่อสู้ทำโรงเรียนมาถึง 4 ปี ก็ทนไม่ไหวเพราะขาดทุนอยู่ทุกเดือน ทำให้ตัดสินใจปิดกิจการ แต่ก็ถือว่าเรายังโชคดีมากเพราะหลังจากที่เราปิดกิจการไปในช่วงเดือนกันยายน 2019 อีก 4 เดือนต่อมาในเดือนมกราคม 2020  ก็เกิดเหตุการณ์การแพร่ระบาดของ COVID-19 ซึงส่งผลกระทบกับโรงเรียนทั้งหมดซึ่งไม่สามารถเปิดเรียนได้เหมือนปกติ อย่างน้อยนับว่าเป็นโชคดีของผม ที่ปิดโรงเรียนไปก่อนที่จะเกิดปัญหา หลังจากที่เราปิดกิจการผมก็ได้เริ่มกลับมาทำธุรกิจเกี่ยวกับสิ่งทออีกครั้ง โดยครั้งนี้กลับมารับงานทำเสื้อผ้าสำเร็จรูป แต่ไม่ได้ประสบความสำเร็จเท่าไหร่นักเพราะผมไม่สามารถหาลูกค้าได้มากพอContinue reading “My World My Life”